rodzina 500 plus


Wiadomości z życia Gminy

zmień rozmiar:

 

NIEBEZPIECZNY UPAŁ

            Przed nami okres kilkumiesięcznej, wytężonej pracy w gospodarstwach rolnych, pracy wykonywanej w polu. Już zaczęły się zbiory sianokiszonek i traw na siano, rolnicy wykonują zabiegi pielęgnacyjne w uprawach ziemniaków i buraków, za kilka dni ruszą zbiory truskawek, czarnej porzeczki i rozpocznie się najbardziej wytężony okres żniw. Praca rolnika uzależniona jest od pogody i bardzo często, zwłaszcza w żniwa dobra pogoda jest pożądana przez rolników. W ostatnich latach doświadczyliśmy okresów dobrej słonecznej pogody. W wielu rejonach kraju, zwłaszcza w naszym powiecie długie okresy słonecznej pogody doprowadziły do pojawienia się zjawiska suszy. Z tym zjawiskiem mamy już do czynienia w tym roku. Temperatury w pierwszej połowie maja oscylowały w granicach 22- 28ºC.

            W tak upalne dni szczególnie należy zadbać o dzieci i osoby starsze, które są najbardziej narażone na tak wysokie temperatury. Pamiętajmy o unikaniu nadmiernej ekspozycji na promienie słoneczne, o spożywaniu dużej ilości płynów (najlepiej wody mineralnej), o noszeniu nakrycia głowy i stosowania kremów z filtrem.

            Ważne jest również systematyczne uzupełnianie wody w miskach naszych zwierzaków. Zapewnijmy im schronienie w zacienionym, chłodnym miejscu.

            Należy pamiętać, że nadmiar słońca i upały mogą doprowadzić do rozwoju wielu poważnych chorób. Podczas skwaru gwałtownie wzrasta ryzyko przegrzania organizmu i udaru słonecznego. Wysokie temperatury mogą doprowadzić także do zakrzepów, ataków astmy, chorób wątroby, a nawet nowotworów skóry i oczu.

            Gdy słupek rtęci wskazuje co najmniej 25ºC w cieniu, utrzymanie właściwej temperatury ciała staje się priorytetem organizmu człowieka. Naczynia krwionośne rozszerzają się, serce bije szybciej i zaczynamy się intensywnie pocić – właśnie w taki sposób nasze ciało usiłuje ochronić się przed śmiertelnie groźnym przegrzaniem. Zdolność do regulowania podstawowej temperatury ciała może być jednak osłabiona w związku z problemami zdrowotnymi. Z tego powodu osoby starsze i przewlekle chore (np. na choroby układu krążenia, cukrzycę) powinny w szczególny sposób dbać o siebie w upalne dni.

            Ryzyko przegrzania organizmu maleje, gdy w gorące, letnie dni unikamy ekspozycji słonecznej między 10 rano a 15. Warto schronić się w cień i nakryć głowę czapką z daszkiem lub lekkim kapeluszem. Ubrania powinny być luźne i przewiewne (doskonale sprawdzają się naturalne tkaniny, przepuszczające powietrze). Istotna jest także odpowiednia dieta (koniecznie lekkostrawna!) i właściwa podaż płynów. W upalne dni zrezygnujmy z wysiłku fizycznego i przebywania w zatłoczonych, dusznych miejscach. Unikajmy również zmian temperatur i znajdźmy czas na odpoczynek - drzemka w ciągu dnia pomaga zregenerować siły.

            Wysokie temperatury sprawiają, że ryzyko odwodnienia i przegrzania organizmu znacząco rośnie. To jednak nie koniec problemów, które mogą stać się naszym udziałem. Upał ma niekorzystny wpływ także na układ nerwowy. Żar lejący się z nieba przyczynia się do spadku koncentracji i wydajności w pracy, uczucia rozleniwienia, senności, niepokoju i poddenerwowania. Częściej zdarzają się nam pomyłki i jesteśmy bardziej podatni na stres. W takie dni wieczorny relaks jest na wagę złota, bez względu na wiek i stan zdrowia.

Upał może być niebezpieczny również dla młodych, zdrowych osób, ale na jego skutki najbardziej narażone są osoby doświadczające problemów kardiologicznych. To właśnie ta grupa powinna bezustannie monitorować swój stan i ściśle stosować się do zaleceń lekarskich.

Odwodnienie

            Upały mogą doprowadzić do odwodnienia, czyli stanu, w którym zawartość wody w organizmie spada poniżej wartości niezbędnej do jego prawidłowego funkcjonowania. Człowiek w czasie upałów może stracić nawet ponad 10 litrów wody. Jeśli nie zadbamy o uzupełnienie jej niedoborów, dochodzi do odwodnienia.

            Warto wiedzieć, że na upały najbardziej wrażliwe są osoby starsze i te ze sporą nadwagą, małe dzieci, niepełnosprawni, a także przyjmujące środki moczopędne. U nich ryzyko odwodnienia organizmu jest największe.

            Do odwodnienia może także dojść w przypadku biegunki, wymiotów, przyjmowania niedostatecznej ilości płynów podczas choroby przebiegającej z podwyższoną temperaturą ciała, niewyrównanie strat wody poniesionych w czasie intensywnego uprawiania sportu oraz picie zbyt małej ilości wody przez pacjentów zażywających leki diuretyczne.

            Objawami odwodnienia są: wzmożone pragnienie, rzadsze oddawanie moczu (a jeśli już go oddajemy, to jest w kolorze ciemnożółtym), suchość śluzówek jamy ustnej i języka, wzdęty brzuch, brak apetytu, senność, choć czasami pobudzenie. U niemowląt można zauważyć zapadające się ciemiączko (u niemowląt) i gałki oczne.

            Jeśli nie dojdzie do uzupełnienia wody w organizmie, w dalszej kolejności pojawiają się: przyspieszona akcja serca, utrata elastyczności skóry (skóra plastelinowata), zmniejszenie pocenia (suchość skóry w okolicach pachowych i pachwinowych), gorączka, zmniejszenie napięcia gałek ocznych. Następnie dochodzi do spadku ciśnienia tętniczego krwi w pozycji stojącej (hipotonia ortostatyczna), pojawienia się drgawek, utraty przytomności.
Nieleczone odwodnienie może prowadzić do śmierci.

Leczenie polega na zapobieganiu dalszej utracie wody z organizmu i uzupełnianiu jej niedoborów.W tym celu najlepiej pić czystą wodę mineralną, herbatki ziołowe oraz rozcieńczone soki.

            Należy pamiętać, aby niedoborów płynowych nie uzupełniać zbyt gwałtownie. W przypadku ostrego odwodnienia niezbędna jest hospitalizacja, w czasie której pacjentom podawana jest kroplówka. Niezbędne jest także podawanie elektrolitów oraz specjalnych suplementów diety.

            Wskazane jest również spożywanie pokarmów w postaci płynnej (zupy, ugotowane na wodzie płatki śniadaniowe) oraz niewielkich słonych przekąsek (krakersy, chipsy) w celu uzupełnienia strat sodu.

Przegrzanie organizmu (hipertermia)

           

            Długotrwałe przebywanie w wysokiej temperaturze powoduje że organizm nagrzewa się. Człowiek zaczyna się intensywnie pocić, ponieważ w ten sposób organizm próbuje się schłodzić. Przegrzanie organizmu (hipertermia), to stan podwyższonej powyżej normy temperatury ciała, który jest spowodowany nadmiernym przegrzaniem organizmu. Może doprowadzić do potencjalnie śmiertelnego udaru cieplnego, dlatego osoba z hipertermią wymaga pierwszej pomocy.

            Gdy dochodzi do kumulacji ciepła w organizmie, jego zdolność naturalnego ochładzania się przez pocenie znacznie spada, więc zmniejsza się oddawanie ciepła do otoczenia. Na przegrzanie organizmu są narażone szczególnie osoby starsze i dzieci, ponieważ u nich proces regulacji temperatury ciała nie przebiega tak sprawnie, jak u innych osób. Dochodzi do znacznych ubytków wody i elektrolitów. - Dlatego trzeba pić często, ale nie w dużych ilościach, bo po jednorazowym wypiciu pól litra wody nie będziemy w stanie nawadniać się z odpowiednią częstotliwością. Gdy jest gorąco, dziennie powinno się wypić minimum trzy litry płynów. Kawa nie jest dobrym napojem przy odwodnieniu, ponieważ działa moczopędnie. Również alkohol w jakiejkolwiek postaci może bardziej zaszkodzić niż pomóc.

            Pierwszym sygnałem odwodnienia jest intensywne pragnienie. Kolejnym to uczucie pobudzenia, zaniepokojenia i lęku. Aby najlepiej zaspokoić pragnienie najlepszym rozwiązaniem jest picie płynów izotonicznych lub elektrolitów. Jeżeli ich nie mamy, możemy pić wodę mineralną. Podczas upałów lepsza jest woda gazowana, ponieważ zawarty w niej dwutlenek węgla zapobiega rozwojowi chorobotwórczych drobnoustrojów. Jeśli we właściwym momencie nie uzupełni się zapasu elektrolitów, mogą pojawić się skurcze kończyn, intensywne wymioty i może nastąpić utrata świadomości. Po napojeniu poprawa powinna nastąpić w ciągu 1 do 2 godzin. . Gdy nie widać zmian na lepsze, należy wezwać lekarza, gdyż taki stan może być związany z zaburzeniami krążenia. Sytuacja staje się bardziej skomplikowana w przypadku gdy poszkodowany wymiotuje i nie przyjmuje płynów. Konieczna jest wtedy interwencja lekarza w postaci podania kroplówki lub zastrzyków.

            Przyczyną hipertermii mogą być czynniki zewnętrzne, najczęściej nadmierne przebywanie na słońcu. Do przegrzania organizmu może dojść także w czasie gorących kąpieli wodnych i parowych, jak również podczas przebywania w dusznej, wilgotnej i gorącej atmosferze (np. w hutach, kuźniach, pralniach) lub przy nadmiernym wysiłku fizycznym. Zbyt ciepłe, nieprzewiewne, a także ciasne ubranie także sprzyja przegrzaniu organizmu.

            Przyczyną hipertermii są także czynniki wewnętrzne - zaburzenia termoregulacji w wyniku przyjmowania leków (antyhistaminowych, moczopędnych, antydepresyjnych i rozszerzających naczynia) i współistniejących chorób (cukrzyca, choroby serca, nadczynność tarczycy). Ryzyko przegrzania organizmu wzrasta także u osób pod wpływem alkoholu i odwodnionych.

Charakterystycznym objawem hipertermii jest uczucie gorąca. Skóra całego ciała staje się bardzo ciepła, sucha i zlewa się potem. Można także zaobserwować przekrwienie twarzy.

            Objawy współtowarzyszące to: osłabienie, bóle i zawroty głowy, wzmożone pragnienie, nudności, a nawet wymioty, obrzęki stóp i okolicy kostek, skurcze mięśni, zwłaszcza brzucha i nóg (wskutek zaburzeń elektrolitowych).

Udar cieplny

            Konsekwencją przegrzania organizmu może być udar cieplny. Do udaru cieplnego najczęściej dochodzi w wyniku przegrzania głowy i karku przez działanie promieniowania słonecznego (potocznie nazywane udarem słonecznym lub porażeniem słonecznym).

Miejscowe działanie promieni słonecznych na skórę głowy prowadzi do przekrwienia opon mózgowych i mózgu. Udar cieplny może też powstać podczas przebywania w dusznej, wilgotnej i gorącej atmosferze, w zamkniętym, źle wentylowanym pomieszczeniu (np. w samochodzie bądź przyczepie kempingowej stojącej w miejscu nasłonecznionym) lub przy nadmiernym wysiłku fizycznym.

Udar cieplny objawia się wysoką temperaturą ciała, nierzadko przekraczającą 41ºC, szybkim, dobrze wyczuwalnym tętnem, bólami i zawrotami głowy, zaczerwienieniem i poparzeniem skóry, osłabieniem, skąpomoczem, ogólnym niepokojem.

Jeżeli wystąpią wymioty, dreszcze, zaburzenia widzenia, mowa niewyraźna, bełkotliwa, chwiejny chód, utrata przytomności i zaburzenia oddychania należy bezzwłocznie wezwać pomoc!

Co zrobić z ofiarą przegrzania (hipotermii) i udaru cieplnego?

• Chorego jak najszybciej odprowadź lub przenieś w chłodne, zaciemnione miejsce.
• Poluzuj lub zdejmij mu ubranie.

• Zastosuj mokre, chłodne kompresy na głowę, kark, klatkę piersiową (np. okładanie ciała mokrym prześcieradłem lub ręcznikiem namoczonym letnią wodą - nie należy stosować zimnych kąpieli ani ochładzać lodem, ponieważ może to spowodować szok termiczny, co w efekcie powoduje szybkie i niekontrolowane oddechy, zaburzenia przepływu krwi, a w skrajnych przypadkach, denaturację, czyli ścinanie białek w komórkach).
• Przy zachowanej świadomości podawaj choremu łykami chłodne, a nie lodowate płyny, wodę z dodatkiem soli (jedna łyżeczka soli na litr wody). Jeśli natomiast chory traci przytomność, to podawanie napoju jest zabronione.

• Nie podawaj środków przeciwgorączkowych.

• Co 10 minut mierz temperaturę ciała - gdy obniży się do 38 stopni - schładzanie ciała możesz przerwać.

• W sytuacji, gdy stan chorego nie wraca szybko do normy, wezwij lekarza.

Upał a choroby serca

            Dla osób, które zmagają się z chorobami serca i zaburzeniami układu krążenia, lato jest najniebezpieczniejszą porą roku. Podczas upałów organizm szybko traci wodę, a pod wpływem ciepła rozszerzają się naczynia krwionośne przy skórze, co doprowadza do obniżenia się ciśnienia krwi. U osób ze słabym ciśnieniem może to doprowadzić do omdleń i zasłabnięć.

            Podczas upału zwiększa się także ryzyko wystąpienia zakrzepów. Gdy organizm szybko traci płyny i nie są one na bieżąco uzupełniane, krew staje się gęstsza. Może to doprowadzić także do nasilenia dolegliwości osób z chorobą wieńcową, a także do pogorszenia stanu chorych zmagających się z żylakami nóg.

Upał a choroby dróg oddechowych

            Wysoka temperatura jest szczególnie niebezpieczna także dla osób cierpiących na przewlekłe choroby układu oddechowego. Upały mogą nasilić objawy przewlekłej obturacyjnej choroby płuc oraz astmy, ponieważ doprowadzają do wysuszenia się śluzówki dróg oddechowych. A ta częściej i szybciej reaguje na drażniące czynniki. Wówczas może dojść do nasilenia się objawów choroby.

            Latem do rozwoju chorób dróg oddechowych przyczynia się także zbyt gwałtowne schładzanie organizmu. Może ono spowodować nie tylko przeziębienie, lecz także doprowadzić do rozwoju anginy i zapalenia zatok.

Upał a choroby nerek

            Podczas upałów organizm traci duże ilości wody. Aby choć trochę jej odzyskać, zagęszczeniu ulega mocz, co stanowi zagrożenie dla osób z kamicą nerkową. Wówczas może dojść do rozwoju kamieni nerkowych.

Upał a choroby skóry

            Nadmiar słońca może przyczynić się do powstawania zmian przednowotworowych typu rogowacenia słonecznego (na skórze powstają żółtawe i brunatne zmiany, mają postać zrogowaciałego naskórka, pod którym uwidacznia się lekko krwawiąca, pozbawiona naskórka skóra - rogowacenie to stan przednowotworowy, może prowadzić do raka skóry).

            Leżenie w pełnym słońcu w późniejszym wieku może się skończyć także różnego rodzaju rakiem skóry: rakiem kolczystokomórkowym, chłoniakiem lub czerniakiem. Na ten ostatni nowotwór są szczególnie narażone osoby z jasną karnacją i dużą liczbą znamion. Jeśli któreś z nich nagle zmienia kształt i kolor (stanie się ciemne lub bardzo ciemne), a jego brzegi staną się nierówne, postrzępione, należy jak najszybciej udać się na konsultację do dermatologa.

            Aby uchronić skórę przed słońcem, należy ok. 30 minut przed wyjściem z domu posmarować skórę kremem z filtrem, a także zakładać kapelusze lub czapki z daszkiem. Jednak przede wszystkim należy unikać przebywania w pełnym słońcu w godzinach od 11.00 do 16.00.

Upał a czerniak oka

            Nadmiar słońca może przyczynić się także do rozwoju czerniaka oka - najczęstszego złośliwego nowotworu narządu wzroku. Są na niego narażone zwłaszcza osoby z jasną (najczęściej niebieską) tęczówką. Nadmiar promieniowania UVA i UVB może doprowadzić do czerniaka tęczówki, ciała rzęskowego i naczyniówki, co zwykle objawia się ubytkami w polu widzenia i obecnością "świetlistych kul" wędrujących po polu widzenia, zwłaszcza o zmroku. Aby uchronić się przed tym nowotworem, należy nosić okulary z filtrami UV.

Jeżeli dojdzie do wypadku w gospodarstwie rolnym, pamiętajcie, aby ten wypadek niezwłocznie po jego zaistnieniu, a nie po zakończeniu leczenia, zgłosić do Placówki Terenowej KRUS, ponieważ zwłoka w zgłoszeniu wypadku może mieć wpływ na ustalenie przyczyn i jego okoliczności.

Placówka Terenowa KRUS w Makowie Mazowieckim

Ul. Gen. Pułaskiego 25

Tel (29) 7172621

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Opracował: A. Miecznikowski

Urząd Gminy w Sypniewie
ul. Ostrołęcka 27
06-216 Sypniewo

tel.:  29 717-77-83
fax.: 29 717-78-16
e-mail: gmina@sypniewo.pl
______________________

 

logo glowne

 

mapagminy 25.04.2014

 

 

 

 

program pos banner ogolny 200x300

ohp

zielona-linia

eure

Wykorzystujemy ciasteczka (cookies) w celu gromadzenia informacji związanych z korzystaniem z serwisu. Stosowane przez nas pliki typu cookies umożliwiają utrzymanie sesji po zalogowaniu. Można wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki. Korzystanie z naszego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Akceptuję cookies z tej strony.

EU Cookie Directive Module Information